Bevelhebbers!
Vandaag willen we u een stukje geschiedenis presenteren: de Slag om Keulen. Met dank aan Robert Rath (auteur) en Karl Brezdin (illustrator) van Extra Credits die een kort verhaal voorbereidden over de meest opmerkelijke gebeurtenis tijdens deze veldslag: het tankduel tussen een Panther en een Pershing.
Laten we er meteen aan beginnen !
6 maart 1945
Keulen, Duitsland
Ze zien de Panther pas wanneer het te laat is.
Een schot slaat in op het kanonschild van de Sherman. Een tweede volgt. Het luik van de commandant gaat open en ontlucht rook. Er komt een man uit.
Het is niet mooi om te zien wanneer er mannen springen uit een getroffen tank. Ze strompelen en struikelen als versufte boksers, bloedend en strompelend, zonder zich zorgen te maken over waar ze neervallen. De schutter tuimelt uit een luik en valt met de kop naar beneden. De commandant springt op de achterkant van de tank. Bemanningsleden van een begeleide M4 snellen toe om hem te helpen. Eén been is onder de knie afgerukt. Sliertjes rook stijgen op van de getraumatiseerde stomp.
We kennen deze details omdat Sgt. Jim Bates van de US Army Signal Corps ze op film heeft vastgelegd . Dat zou niet alles zijn wat hij die dag heeft gefilmd. Hoewel Bates het toen nog niet wist zou de vernietiging van de Sherman een reeks gebeurtenissen veroorzaken die zouden leiden tot het meest gevierde gepantserde duel van de Tweede Wereldoorlog – een duel dat beroemd zou worden juist omdat hij er was om het te filmen.
Keulen bood spannende omstandigheden voor een gevechtsfotograaf . Troepen van de 3rd Armored Division en 104th Infantry vochten straat aan straat in de gebombardeerde ruïnes van de oude stad. Het zicht was goed en het terrein esthetisch interessant. Boven de stad rezen de onbeschadigde torens van de Dom van Keulen, die een exotische, bijna romantische achtergrond vormden voor de gevechten.
Elke cameraman wilde de eerste zijn om beelden te maken van Amerikaanse troepen die de kathedraal bezetten en het lichte Duitse verzet had Bates roekeloos gemaakt. Hij kon de Sherman-commandant zien sterven omdat de media-jeeps voorop reden met de speerpunt.
Eén straat verder hoorden Sgt. Robert Early en zijn bemanning een explosie en zagen rook over de daken dwarrelen. Er kwam een bevel over de radio binnen – er was een Panter die het kathedraalplein bewaakte. Er was al een Sherman uitgeschakeld. Early en zijn bemanning moesten doorrijden en het vernietigen. Het was immers waarvoor de tank van Early gebouwd was – want hij reed met een T26E3 Pershing, het experimentele antwoord van het leger op Duits zwaar pantser.
_684x.png)
De Pershing was controversieel, het onderwerp van een drie jaar durende bureaucratische vete over de vraag of het Amerikaanse leger een zware tank nodig had – of voort kon met Shermans en tankjagers. Maar in 1944 was het duidelijk dat Duitse tanks de snelle maar licht gepantserde Sherman de baas waren. De experimentele Pershing daarentegen had een lager profiel, 105 mm pantser aan de voorzijde en een massief 90 mm kanon.
Eisenhower gaf uit frustratie toestemming voor ‘Zebra Mission’, een ongewone gevechtstest die 20 Pershings naar de ETO stuurde, waar ze verdeeld werden onder veteranen in de 3e en 9e Pantserdivisie. Early en zijn bemanning behoorden tot de uitverkorenen en werden er speciaal voor opgeleid. Nu stonden ze op het punt om die nieuwe onbekende tank te gebruiken om een Panter te flankeren terwijl die in een hinderlaag lag.
Nou, Early ging niet blindelings erop af – dat was zeker. Hij steeg af voor een verkenning, om plots een man naast zich te vinden met een camera. Het was Bates, beladen met filmrollen en lenzen – en hij wilde mee.
Minuten later hurkten de twee op een tussenverdieping van het Duitse Arbeidersfront-gebouw en bestudeerden de Panther. Hij was de hoek van het plein van de kathedraal opgegaan en bestreek een kruispunt waar hij de toegang vanuit drie straten kon controleren. Omdat het stationair is zou de tankjager het tactische voordeel hebben, maar in ieder geval was het kanon op iets anders gericht.
Early vertelde Bates om zijn camera klaar te zetten. Hij zou met de Pershing voorzichtig naar de kruising rijden en de Panter aan de linkerkant flankeren. Daar zou hij stoppen, op de Duitsers schieten en dan terug weg wezen. Met een beetje geluk zouden ze alles op film krijgen. Bates maakte zijn uitrusting gereed.
In de koepel van nummer 26, genesteld met zijn linkerschouder tegen het sluitstuk van het kanon, hoorde schutter Clarence Smoyer hoe Early in de post van de commandant achter hem klom. Early legde het plan uit en de bestuurder zette de Pershing in versnelling.
Smoyer telde de afstand af tot aan de kruising wanneer hij ruimte zou hebben om het lange kanon te draaien. Toen de voorkant van de Pershing de open plek betrad begon de chauffeur plots te schreeuwen. In plaats van te stoppen gooide hij de motor volledig open en scheurde de open ruimte in. Smoyer draaide de koepel rond en zag waarom: de koepel van de Panther was recht op hen gericht. Het zwarte oog van de kanonbuis doemde groot op in zijn uitvergrote zicht. Ze bevonden zich totaal in het vizier.
Hun bestuurder probeerde van de Pershing een bewegend doelwit te maken. Smoyer zou op de vlucht moeten schieten. Als hij zelfs maar een kans kreeg.
Een straat verderop schreeuwde Oberleutnant Wilhelm Bartelborth dat zijn schutter zijn vuur zou inhouden . Hij had het hoge profiel van een Sherman verwacht. Maar deze tank had de afmetingen en het lage silhouet van een Panther. Hij aarzelde een cruciale halve seconde. Was het Duits ?
Als antwoord sloeg er een granaat in op zijn motorcompartiment. De Pershing stopte, het kanon rokend. In de koepel gooide de lader nog snel een T33 pantserdoorborende granaat in de bres. Smoyer drukte opnieuw op de afvuurknop.
Twee verdiepingen hoger werd de camera van Bates door de schokgolf van het tweede schot dooreengeschud. Vanuit zijn standpunt boven het stof en de rook registreerde hij elke impact . Het eerste schot trof doel onder het kanonschild, het tweede kwam langs de zijkant van de Panther binnen. Er was nu een motorbrand. Rook stroomde uit de luiken terwijl de Duitse bemanning struikelend eruit sprong.
_684x.png)
Een nieuwe schokgolf schudde Bates ‘camera dooreen. Deze keer was het een T30E16-granaat . Zijn wolfraamcarbide kern ontstak de munitie van de Panther en gooide vonken omhoog door het open bestuurdersluik. Een vuurkolom flakkerde omhoog door de koepel van de commandant.
De Panther zou tot de volgende ochtend branden. Terwijl het brandde richtte Bates zijn camera omhoog en weg van de tank, naar de torens van de gotische kathedraal – alsof hij het publiek wilde herinneren aan wat de tol was.
Het is een vreemd artistieke afwerking van oorlogsbeeldmateriaal. Maar misschien wist Bates wat hij aan het doen was, want die film is de reden waarom we ons het duel nog steeds herinneren. Dit was tenslotte niet de enige tankslag van de oorlog, of zelfs de grootste met een Pershing. Een week eerder had een Pershing vier Duitse tanks – waaronder een Tiger I – in Elsdorf vernietigd.
Maar niemand had dat op film vastgelegd. We herinneren ons het duel aan de Dom van Keulen niet alleen vanwege de dapperheid en de technische vaardigheden die ermee gepaard gingen of zelfs maar de opvallende achtergrond, maar omdat het het duel is dat we kunnen zien . Het was de perfecte samenkomst van gevecht en film.
Het Amerikaanse leger leek dat toch te denken. Want ondanks de moed van de Pershing-bemanning ontving slechts één man een Bronze Star voor zijn acties tijdens dit duel in Keulen: de man die het filmde.
World of Tanks in het Nederlands 
2 gedachten over “Pershing vs. Panther: een duel in Keulen”